رباعیات
شمارهٔ ۳۳ - در شکوه
رشیدالدین وطواط
گفتم که : بمدحت تو خورشید شوم
نی آنکه چو گل آیم و چون بید شوم
نومید دلیر باشد و چیره زبان
زنهار ! چنان مکن ، که نومید شوم