مقطعات

رشیدالدین وطواط

شمارهٔ ۴۷ - در حق ضیاء الدین عراق وزیر

رشیدالدین وطواط
ایا خوب سیرت وزیری ، که ملک ندیدست مانندهٔ تو وزیر
عراقی بنام و بود با سخات خراج عراق و خراسان حقیر
مطیع مثالت وضیع و شریف غلام جنابت صغیر و کبیر
بدست هوای تو دلها رهین بدام وفای تو جانه اسیر
طویلیست دست تو در مکرمت که باد از دست تو حوادث قصیر
بانعام و اکرام ذکر ترا چو شمسست در گرد عالم مسیر
همه خیر ورزی چو دانستی که عالم خبیرست و ناقد بصیر
بمن روضه ای آمد از خدمتت کزان روضهٔ عیش من شد نضیر
کنون بر کشیدم بمدح و ثنات در آن روضه مانند مرغان صغیر
غدیری همی بایدت از می مرا برنگ عقیق و ببوی عبیر
که تا اندرین فرخ اوقات عید همم روضه باشد ، ز تو ، هم غدیر
علا تو بود مر زمین را قرار یتو باد چشم وزارت قریر
نکوه خواه از لطف تو در بهشت بد اندیش از عنف تو در سعیر