غزلها - جلد سوم

آب حیات که بخشنده زندگی جاودان است، در برابرِ شیرینی لب‌های محبوب چه ارزشی دارد؟ همچنین گرمای سوزانِ آتش کجا و گرمای مطبوع و جان‌بخشِ آغوشِ او کجا؟ هیچ‌یک را توان برابری با او نیست.

ماه اگرچه نقره‌گون و درخشان است، اما در مقایسه با سپیدی و لطافتِ بناگوش محبوب، هیچ جلوه‌ای ندارد و نمی‌توان این دو را هم‌تراز دانست.

محبوب لبی دارد که سرشار از مستی و شورِ همیشگی است؛ حال آنکه ظرفِ شراب در برابرِ تأثیرِ مست‌کننده و جان‌بخشِ لب‌های او، هیچ اعتباری ندارد.

در یادِ یار، به آغوشِ گل‌ها پناه بردم، اما دریافتم که آغوشِ لطیفِ گل نیز نمی‌تواند جایگاهِ قامت و شانه‌های محبوب را پر کند و از نظرِ لطافت و زیبایی، با او قابل قیاس نیست.

ای رهی! چگونه می‌توانی بدون داشتنِ آتشِ عشق در دل، شعر بگویی و سخنِ تأثیرگذار بسازی؟ صدای ساز و موسیقیِ معمول در برابرِ سکوتِ معنادارِ لب‌های معشوق، هیچ جایگاهی ندارد.