قطعات
شمارهٔ ۱۷
قاآنی شیرازی
ای که از عشق و عقل می لافی
هست نیمی دروع و نیمی راست
عقل داری ولی نداری عشق
زان وجودت اسیر خوف و رجاست
عشق را با امید و بیم چکار
بیم و امید اهل عشق خداست