دیوان اشعار - مثنویات، تمثیلات و مقطعات

این ابیات بیانگر حیرت شاعر از وقوع یک پیوند عاطفی است که خارج از پیش‌بینی‌ها و تصورات او شکل گرفته است. در واقع، شاعر وقوع این آشنایی را محصول نیروهای غیبی یا تقدیر می‌داند که بی‌دخالت اراده‌ی او محقق شده است.

مضمون اصلی، اعتراف به ناتوانی انسان در برابر جریان‌های پنهان سرنوشت و غافلگیری از دگرگونی‌های ناگهانیِ عاطفی است که مسیر زندگی را بی‌مقدمه تغییر می‌دهند.