دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۷
عبید زاکانی
قومی ز پی مذهب و دین می سوزند
قومی ز برای حور عین میسوزند
من شاهد و می دارم و باغی چو بهشت
ویشان همه در حسرت این میسوزند