دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۲
عبید زاکانی
هر چند بهشت صد کرامت دارد
مرغ و می و حور سرو قامت دارد
ساقی بده این بادهٔ گلرنگ به نقد
کان نسیهٔ او سر به قیامت دارد