دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۵
عبید زاکانی
دوران بقا بی می و ساقی حشواست
بی زمزمهٔ نای عراقی حشو است
چندانکه فذالک جهان می نگرم
بارز همه عشرتست و باقی حشواست