دیوان اشعار - رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲
عبید زاکانی
تا مهر توام در دل شوریده نشست
وافتاد مرا چشم بدان نرگس مست
این غم ز دلم نمی نهد پای برون
وین اشگ ز دامنم نمیدارد دست