دیوان اشعار - مقطعات

عبید زاکانی

شمارهٔ ۱ - در حل فال گوید

عبید زاکانی
چون ز بهر فال بگشائی کتاب از عبید آن فال را بشنو جواب
حرف اول را ز سطر هفتمین بنگر از رای بزرگان سر متاب
از حروف آن حرف کاندر فاتحه است باشد آن بی شک دلیل فتح باب
وآنچه شرحش میدهم کان نامده است نیک باشد گر کنی زان اجتناب
ثا و جیم و خا و زا آنگاه شین ظاء و فا والله اعلم بالصواب

درک و برداشت

هوش مصنوعی

درون‌مایه و پیام

این ابیات در حکم دستورالعملی برای شیوه تفأل زدن به آثار عبید زاکانی است. شاعر در این قطعه، آداب و راهکارهایی ساده را برای خواننده تبیین می‌کند تا بتواند از میان کلمات و سطور کتاب، پاسخ پرسش خود را بیابد.

فضای حاکم بر این اشعار، فضایی سنتی و آیینی است که در آن اعتقاد به طالع‌بینی و بهره‌گیری از کلام سخنوران برای پیش‌بینی آینده یا گشایش بخت، با زبانی دستوری و در عین حال محتاطانه بیان شده است که در نهایت با ارجاع به علم الهی، تواضع شاعرانه را به نمایش می‌گذارد.

معنای روان

چون ز بهر فال بگشائی کتاب از عبید آن فال را بشنو جواب

هنگامی که برای استخاره یا گرفتن فال، کتاب را باز می‌کنی، باید پاسخی را که در جستجوی آن هستی، از میان اشعار و آثار عبید زاکانی دریافت کنی.

نکته ادبی: بگشایی به معنای باز کردن است و در اینجا استعاره از آغازِ آیینِ فال‌گیری است. عبید در این بیت به عنوان مرجعِ صاحب‌سخن برای استخراج فال انتخاب شده است.

حرف اول را ز سطر هفتمین بنگر از رای بزرگان سر متاب

اولین حرفِ سطر هفتمِ صفحه‌ای را که گشوده‌ای، با دقت نگاه کن و از این دستور که برآمده از خرد و رای بزرگان است، سرپیچی مکن.

نکته ادبی: واژه رای به معنای نظر، اندیشه و تدبیر است. امر به سر برنتابیدن (اطاعت کردن) نشان‌دهنده اهمیت رعایتِ دقیقِ آدابِ سنتی این آیین است.

از حروف آن حرف کاندر فاتحه است باشد آن بی شک دلیل فتح باب

اگر آن حرفی که یافته‌ای در شمارِ حروفِ آغازین (فاتحه) باشد، بی‌شک نشانه‌ای از پیروزی و باز شدن درهای بسته به روی توست.

نکته ادبی: فتح باب کنایه از گشایش امور و رسیدن به مقصود است. منظور از فاتحه در اینجا، حروفِ گشاینده یا آغازگر است.

وآنچه شرحش میدهم کان نامده است نیک باشد گر کنی زان اجتناب

اما حروفی را که در ادامه شرح می‌دهم و می‌گویم که جزو حروفِ نامبارک هستند، اگر در آن سطر دیدی، بهتر است که از انجام آن کار پرهیز کنی.

نکته ادبی: اجتناب به معنای دوری کردن و پرهیز کردن است. شاعر با این بیت، خواننده را نسبت به نتایجِ منفیِ برخی حروف هشدار می‌دهد.

ثا و جیم و خا و زا آنگاه شین ظاء و فا والله اعلم بالصواب

آن حروف بدیمن عبارتند از: ث، ج، خ، ز، ش، ظ و ف؛ و البته که خداوند به حقیقت و درستی امور داناتر است.

نکته ادبی: در اینجا شاعر حروف مقطعه‌ای را که به عنوان نشانه‌های منفی در این سیستم فال‌گیری تلقی می‌شوند، لیست کرده است. عبارت والله اعلم بالصواب یک تکیه‌کلام عرفی و مذهبی برای تبرئه خود از قطعی دانستن امور غیبی است.

آرایه‌های ادبی

تلمیح و دستورالعمل‌نویسی از بهر فال بگشائی کتاب

اشاره به سنت دیرینه‌ی تفأل به دیوان اشعار بزرگان که در فرهنگ ایرانی بسیار رایج بوده است.

کنایه فتح باب

به معنای گشایش در کارها و برآمدن حاجت و رسیدن به موفقیت.

سجع و لیست‌سازی ثا و جیم و خا و زا آنگاه شین / ظاء و فا

برشمردن حروف که به صورت لیست‌وار و آهنگین برای آموزشِ عملیِ خواننده آورده شده است.

مراعات نظیر کتاب، سطر، حروف، فاتحه

گردآوری واژگان مرتبط با متن و نوشتار که در راستای مفهوم اصلی شعر یعنی فال‌گیری از کتاب است.