دیوان اشعار - قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۳۳
ناصرخسرو
چو شمشیر بایدت بود، ای برادر،
به جای بدی بد به جای خوشی خوش
دو پهنیش چون آب نرم است و روشن
دو پهلوش ناخوش چو سوزنده آتش