دیوان اشعار - قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۹۲
ناصرخسرو
بر ره مکر و حسد مپوی ازیراک
هر که به راه حسد رود بتر آید
چون به حسد، بنگری به خوان کسان بر
لقمهٔ یارت به چشم خوبتر آید