دیوان اشعار - قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۹
ناصرخسرو
فرو مایه چون سیر خورده بباشد
همه عیب جوید همه شر کاود
فرومایه آن به که بد حال باشد
ازیرا سیه سار پی برنتاود