آی واژه - ملا هادی سبزواری - غزلیات

دل را به تمنا ز تو دیدار و دگر هیچ قانع بتماشاست ز گلزار و دگر هیچ

دارم ز تو امید که از بعد وفاتم آئی بمزارم همه یک بار و دگر هیچ

بس ناوک دلدوز تو آمد بمن ای گل خواهد دمد از تربت من خار و دگر هیچ

ای مرغ چگویم که بگوئیش غرض فهم حسرت زده بنشین لب دیوار و دگر هیچ

در لوح وجود از همه نقشی که نگارند بینم الف قامت دلدار و دگر هیچ

بلبل بچمن خوش دل و قمری بسر سرو در هر دو جهان ما و غم یار و دگر هیچ

بیجاست مداوای طبیبان بچشانم یک شربت از آن لعل شکر بار و دگر هیچ

مهر تو کجا وین دل چون ذره به تمثیل تو یوسف و ما زال خریدار و دگر هیچ

پندی شنو از بنده و بر خور ز خداوند هرگز دلی از خویش میازار و دگر هیچ

گر هست هوایت که خوری آب حیاتی بر باد ده این پردهٔ پندار و دگر هیچ

اسرار اگر محرم اسرار نهانی در کون و مکان یار ببین یار و دگر هیچ

غزلیات