دیوان اشعار - قصاید و قطعات
شمارهٔ ۷۹
منوچهری
نوای تو ای خوب ترک نوآیین
درآورد در کار من بینوایی
رهی گوی خوش، ورنه بر راهوی زن
که هرگز مبادم ز عقشت رهایی
ز وصفت رسیده ست شاعر به شعری
ز نعتت گرفته ست راوی روایی