رباعیات
شمارهٔ ۴۹
ملکالشعرای بهار
ما درس صداقت و صفا می خوانیم
آیین محبت و وفا می دانیم
زبن بی هنران سفله ای دل مخروش
کانها همه می روند و ما می مانیم