رباعیات
شمارهٔ ۴۶
ملکالشعرای بهار
چون شمع بسی رشتهٔ جان سوخته ایم
آتش به دل سوخته افروخته ایم
صد دامن از اشگ دیده اندوخته ایم
یک سوز ز پروانه نیاموخته ایم