رباعیات
شمارهٔ ۱۸
ملکالشعرای بهار
در ماتمت ای ملک ، ملک خون بگریست
وز سوز تو در افق فلک خون بگریست
تا خاک نشین شدی تو ای گنج کمال
زین غصه سماک بر سمک خون بگریست