آی واژه - ملک‌الشعرای بهار - مسمطات - مسمط موشح (در دو معنای متضاد: در ظاهر موافقت با جمهوری، از برداشتن کلمات اول سه مصرع اول هر بند با مصرع چهارم غزلی در مخالفت)

جمهوری - ایران چو بود عزت احرار سردار سپه مایهٔ - حیثیت احرار

ننگ است - که ننگین شود این نیت احرار این صحبت اصلاح وطن نیست که جنگست

ازکار قشون - کشور ایران شده گلزار حال خوش - ایران شده مشهور در اقطار

از ما چه توقع - به قبال صف قاجار کاین فرقه برین گله شبان نیست پلنگست

بی علمی و - افلاس دل ما بخراشد آوازهٔ - دین مانع اصلاح نباشد

جمهوری ایران - سر دین را نتراشد این حرف درین مملکت امروز جفنگست

اموال تو - یک دستهٔ مستخدم دربار برده است به یغما وتو- یی غافل ازین کار

خوابی - وتو را هست شب وروز نگهدار آن کس که پی حفظ تو دستش به تفنگ است

آزادی و - اصلاح بود لازم و واجب مشروطیت - از ما نکند دفع معایب

افتاده به زحمت - وطن ازکید اجانب این گوهر پر شعشعه درکام نهنگ است

در پردهٔ - شور است سرود جلی ما جمهوری - ما دفع کند تنبلی ما

کوبد در شاهی - قجر از مهملی ما ما بی خبر و دشمن طماع زرنگ است

تا تعزیهٔ - آل قجر هست و تک و دو گردان بود - این تعزیه های کهن و نو

آن هوچی بی دین - زره دین فکند هو این قافله تا حشر درین بادیه لنگ است

افسانهٔ - تلخی است بگیرید ز من یاد جمهوری - ما با بچه بازی عقب افتاد

ما ملت کودک - شده بیهوده از آن شاد عینا مثل ملعبهٔ شهر فرنگ است

درکیسهٔ - احرار بود نقد حقایق ناهید بود - بهر وطن عاشق صادق

لعل و زر و سیم - است بر خصم منافق زبن روکلماتش همگی رنگ به رنگ است