آی واژه - ملک‌الشعرای بهار - منظومه‌ها

چون اساس زمانه گشت درست عدل و ظلم اندر آن تعین جست

جذب و دفعی به روی کار آمد چرخ و اجرام آشکار آمد

اختری راست و اختری کج رفت و اختری مارپیچ و معوج رفت

بر سر بام لاجورد نگار گرم جنبش شدند و گشت و گذار

آن که سیرش در استقامت بود ماند باقی بر این سپهر کبود

وان که از عدل و راستی و نظام بود بیرون ، دراوفتاد از بام

هرکه جز راستی نمود نماند هرچه بیرون ز عدل بود نماند

از میان رفت ظالم و مظلوم عدل و ترتیب ماند و نظم و رسوم

هم به روی زمین ز موجودات مردم و جانور، جماد و نبات

عادل و ظالمند و شوم و سعید زشت و زیبا و نامفید و مفید

آنچه بیرون ز نظم و قاعده است گم شود کان تهی ز فایده است

آنچه را فایدت بود بسیار او بگیرد به روزگار قرار

هرچه بیفایده است چون کف و دود از جهان ناپدید گردد زود

هرکه از عقل دستیار گرفت در صف راستان قرار گرفت

تهی از ظلم و جهل می گردد زندگانیش سهل می گردد

ظلم جهل است و جهل تاریک است راه این فرقه سخت باریک است

منظومه‌ها - کارنامهٔ زندان