منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۱۵۰، ۱۵۱
ملکالشعرای بهار
به خوردن خورش ها حریص مباش ، و از هر خورشی مخور و زود زود به سور و خورن بزرگان مشو که ستوه آور نباشی .
مشو در خورش تند و بسیار خوار
به خوان کسان دست کوتاه دار
به هر خوردنی دست منما دراز
از آن خور کجا هست پیشت فراز
به خوان و به سور بزرگان مرو
وگر رفت باید گران جان مشو
میانه گزین باش در کار و بار
وگرنه ستوه آیی از روزگار