منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۸
ملکالشعرای بهار
مردم ایدون همانا چون شیرخواره است که چون خو یی اندرگرفت بر آن خوی بایستد.
بود آدمی کودکی شیرخوار
پذیرنده ی خوی ها بی شمار
چو خویی پذیرد در استد بدان
نگر تا نگیری تو خوی بدان