منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۱۱۳
ملکالشعرای بهار
هرچند بس نیک افسون ماران دانی ، زود زود دست به مار مبر کت بگزد، و بر جای بمیراند.
تو ای مرد افسونگر چیره دست
مبر سوی هر مار بر خیره دست
مبادا کت از این دلیری همی
زند زخم و بر جای میری همی