منظومه‌ها - ارمغان بهار

ملک‌الشعرای بهار

فقرۀ ۱۱۰

ملک‌الشعرای بهار
نیک مرد آساید و بد مرد بیش و اندوه گران بود.
نکو مرد آساید اندر جهان برد بدکنش مرد رنج گران
نکویی بود جوشن نیکمرد به گرد بدی تا توانی مگرد