منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۹
ملکالشعرای بهار
هرکه او هیمالان ( یعنی خصمان ) را چاه کند، خود اندر چاه افتد.
کسی کز پی دشمنان کند چاه
خود افتد در آن چاه خواهی نخواه