منظومه‌ها - ارمغان بهار

ملک‌الشعرای بهار

فقرۀ ۱۰۵

ملک‌الشعرای بهار
به استوانی و استواری دین کوشش کن چه مهمترین خرسندی دانایی ( است ) و بزرگتر از آن امید به مینو است .
بدین کوش و پیوسته خرسند باش به دانش درختی برومند باش
چو دانا بود مرد امیدوار به مینو گراید سرانجام کار
که دانا که دارد امید، آن بهست ز دانای نومید، نادان بهست