منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۱۰۴
ملکالشعرای بهار
و تراگویم ای پسر من ، نیکوترین دهشیاری به مردمان ، گوهر خرد است . چه اگر بر کست خواسته برود و یا چهارپایان بمیرد خرد بماند.
کسی کاو به گیتی دهشیار زیست
نکوتر ورا از خرد چیز نیست
که گرمایه از دست برکست، شد
زر و چارپانیزش از دست شد
چو باشد خرد، رفته بازآیدش
به ناز کسان کی نیاز آیدش