منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۸۲
ملکالشعرای بهار
زن کسان مفریب ، چه به روان گناه گران بود.
به راه زنان دانهٔ دل مپاش
فریبندهٔ جفت مردم مباش
زن پارسا را مگردان ز راه
که از رهزنی بدتر است این گناه
روان را گناه گران آورد
بس آسیب در دودمان آورد