منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۵۱، ۵۲
ملکالشعرای بهار
آشکاره گوی باش ( صریح اللهجه ). بجز به اندیشه سخن مگوی.
سخن جز به اندیشه با کس مکن
یکی مرد باش آشکارا سخن