منظومهها - ارمغان بهار
فقرۀ ۲۲
ملکالشعرای بهار
از بدگوهر مرد، و بد تخمه مرد افام مستان و مده ، چه وخش گران باید دادن و همه گاه به درخانۀ تو بایستد و همیشه پیامبر به درگاه تو برپای دارد و ترا زیان گران از وی باشد.
به بدگوهران وام هرگز مده
چو دادی بر آن خواسته دل منه
هم از بدنژادان و بدگوهران
مکن وام کش هست و خشی گران
پی زر دراستد همی بر درت
پیمبر فرستد همی در برت
زیان ها بسی هست از ایدر ترا
مکن وام از مرد بدگوهرا