منظومه‌ها - ارمغان بهار

ملک‌الشعرای بهار

فقرۀ ۹

ملک‌الشعرای بهار
باستان ( آغاز و همواره ) و همه گاه امید بر یزدان دار و دوست آن گیر که ترا سودمندتر بود.
امیدت به دادار دارنده بند گزین دوستی کت بود سودمند