اشعار محلی
شمارهٔ ۸ - غزل
ملکالشعرای بهار
بالای نقره زلف سیارکله پا مکن
ای نازنین بشهر شلق شوربپا مکن
مثل همه بما مکنی ابروت تروش
ابکار ر با همه بکن اما بما مگن
خون کزد چشمای تو دلم ر وحیا نکرد
یکباربذش بگو: مکن ای بیحیا مکن
اگر مخی ه بهارکه دلت نگادری
ا ه قذر بروی بچهٔ مردم نگا مکن