قطعات
شمارهٔ ۱۵۵ - در سفر استعلاجی سوییس گفته است
ملکالشعرای بهار
تا هست همی خوریم باده
چون نیست نمی خوربم باده
روزی که بهای می کم آید
آن روزکمی خوریم باده
ما از پی جلب اشتهایی
یا دفع غم ، خوربم باده
ور جام به ماکند تعارف
زیبا صنمی ، خوریم باده