قطعات
شمارهٔ ۱۴۲ - ابر و شفق
ملکالشعرای بهار
کربم و باذل ابری برآمد از بر کوه
بغارتیده همه بار خانهٔ عمان
صلای داد و جبین برگشاد و کرد نثار
به دشت گوهر سیراب و بر افق مرجان