قطعات
شمارهٔ ۱۴۰ - سیاست
ملکالشعرای بهار
چون پیشه ای شدست سیاست به ملک ری
شایدکه هیچ نارم ازین پیشه بر زبان
از خوان و از خورش بکشم دست ناشتا
چون اوفتد یکی مگس اندر میان خوان
از تشنگی بمیرد اگر شیر بنگرد
بر چشمه ای که سگ زده است اندرو دهان