آی واژه - ملک‌الشعرای بهار - قطعات - شمارهٔ ۱۳۵ - تسلیت به سردار معزز حکمران بجنورد هنگامی که مادر او و مهرالسلطنه همسرش در یک زمان بدرود حیات گفتند

مگری سردار، زان که گریه و زاری سود ندارد در این زمانهٔ ریمن

رفته ، به زاری وگریه باز نگردد جز که بخوشد دو چشم و خسته شود تن

مادر پرهیزگارت ار ز میان رفت عز تو پاینده باد و بخت تو روشن

ور ز میان رفت مهر سلطنت تو زنده به مانند ایلخانی و بهمن

ما همه ماندیم و آن عزیزان رفتند درکنف رحمت خدای میهن

یکسره بایست راند تا سر منزل هرکه ز من زودتر رسید به ازمن

ور غم هجران دل تو را بشکافد مرهمی از صبر بر جریحه برافکن

گر به دل از صبر مرهمی ننهادی کی ز بن چه برآمدی تن بیژن

جامه ی نیلی برآور از تن و درپوش بر تنت از صبر و بردباری ، جوشن

کسوت مردان مرد پوش و قوی باش پیش بلیات این جهان کم از زن

گوش ندارد فلک به گریه و زاری هیچ نیرزد جهان به ناله و شیون