قطعات
شمارهٔ ۴۶ - بدان و بگوی
ملکالشعرای بهار
سخن چوگویی سنجیده گوی در مجلس
که از کلام نسنجیده خوار گردد مرد
درست گوی و ادب ورز و بر گزافه مرو
صریح باش و به جد کوش و گرد هزل مگرد
بسا سخن که ازو خاست بحث و جنگ و قتال
بسا عمل که از او زاد رشگ و کین و نبرد
گر آنچه گویی دانی ، بری فراوان سود
ور آنچه دانی گویی ، کشی فراوان درد
نه هرکه هرچه توانست کفت ، بایدگفت !
نه هرکه هرچه توانست کرد، بایدکرد!