غزلیات
شمارهٔ ۵۵
ملکالشعرای بهار
آن خط سبز بین که چه زببا نوشته اند
گویی خط از عبیر به دیبا نوشته اند
در معنی لب تو ز شنگرف نقطه ای
برگل نهاده شرح به بالا نوشته اند
یا نسختی ز مهر گیا ثبت کرده اند
یا سر خطی بحون دل ما نوشته اند
یا با خط غبار به گرد عقیق تر
رمزی ز زنده کردن موتی نوشته اند
شرحی ز نوشداروی کاوس داده اند
رازی ز معجزات مسیحا نوشته اند
آیات حسن مطلق و اسرار عشق پاک
با لاجورد بر گل رعنا نوشته اند
جز عشق ، صانعی نبود در جهان « بهار»
بیهوده گفته اند جز این یا نوشته اند