آی واژه - ملک‌الشعرای بهار - غزلیات

شمعیم و دلی مشعله افروز و دگر هیچ شب تا به سحر گریهٔ جانسوز و دگر هیچ

افسانه بود معنی دیدار که دادند در پرده یکی وعدهٔ مرموز و دگر هیچ

حاجی که خدا را به حرم جست چه باشد از پارهٔ سنگی شرف اندوز و دگر هیچ

خواهی که شوی باخبر ازکشف و کرامات مردانگی و عشق بیاموز و دگر هیچ

روزی که دلی را به نگاهی بنوازند از عمر حسابست همان روز و دگر هیچ

زین قوم چه خواهی که بهین پیشه ورانش گهواره تراشند و کفن دوز و دگر هیچ

زین مدرسه هرگز مطلب علم که اینجاست لوحی سیه و چند بدآموز و دگر هیچ

خواهد بدل عمر، بهار از همه گیتی دیدار رخ یار دل افروز و دگر هیچ

غزلیات