رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۷۶
مهستی گنجوی
گر زانکه چو خاک ره ستم کش باشی
چون باد همیشه در کشاکش باشی
زنهار ز دست ناکسان آب حیات
بر لب مچکان گرچه در آتش باشی