رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۱۷
مهستی گنجوی
زین سان که فتاد هجر در راه ای دل
ترسم که نبری جان ز غمش آه ای دل
باری چو نه ای غائب از آن ماه ای دل
عذر من مستمند می خواه ای دل