رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۰۶
مهستی گنجوی
در یافتم آخر ز قضاش را به شبش
صد بوسه زدم بر لب همچون رطبش
او خواست که دشنام دهد حالی من
دشنام به بوسه در شکستم به لبش