رباعیات
رباعی شمارۀ ۷۹
مهستی گنجوی
آن کاتش مهر در دل ما افکند
در آب نظر بر رخ زیبا افکند
بند سر زلف خویش آشفته بدید
پنداشت که کار ماست در پا افکند