رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۹
مهستی گنجوی
گفتم که لبم به بوسه ای مهمان است
گفتا که بهای بوسهٔ من جان است
عقل آمد و در پهلوی من زد انگشت
یعنی که خموش، بیع … که ارزان است