رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۷
مهستی گنجوی
ایام چو آتشکده از سینهٔ ماست
عالم کهن از وجود دیرینهٔ ماست
اینک به مثل چو کوزه ای آب خوریم
از خاک برادران پیشینهٔ ماست