رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۶
مهستی گنجوی
صحاف پسر که شهرهٔ آفاق است
چون ابروی خویشتن به عالم طاق است
با سوزن مژگان بکند شیرازه
هر سینه که از دل غمش اوراق است