رباعیات
رباعی شمارۀ ۱۱
مهستی گنجوی
هنگام صبوح گر بت حورسرشت
پر می قدحی به من دهد بر لب کشت
هرچند که از من باشد این سخن زشت
سگ به ز من ار هیچ کنم یاد بهشت