رباعیات
رباعی شمارۀ ۷
مهستی گنجوی
چو دلبر من به نزد فصاد نشست
فصاد سبک دست سبک دستش بست
چون تیزی نیش در رگانش پیوست
از کان بلور شاخ مرجان برجست