رباعیات
رباعی شمارۀ ۱
مهستی گنجوی
دوشینه شبم بود شبیه یلدا
آن مونس غمگسار نامد عمدا
شب تا به سحر ز دیده در می سفتم
می گفتم رب لاتذرنی فردا