ترانههای خیام (صادق هدایت) - دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸]
رباعی ۱۴۳
خیام
عمرت تا کی به خود پرستی گذرد،
یا در پی نیستی و هستی گذرد؛
می خور که چنین عمر که غم در پی اوست
آن بهْ که به خواب یا به مستی گذرد.
پایان